من در کشوري زندگي مي کنم که

دويدن سهم کساني است که هرگز نمي رسند

و رسيدن سهم کساني که هرگز نمي دوند...

ارزش مردگانش چندين برابر زندگانش است..

اگر كسي پيوسته دستور كارش اين باشد كه منافع خودش را مقدم بر منافع تيم بداند،

 غير قابل اعتماد بودن خود را ثابت مي كند.

زيانبارترين احساس پس از شكست،

 از دست دادن اعتماد به نفس و مشكوك شدن به توانايی و صلاحيت خويش است.

قابل اعتماد بودن فراتر از توانمندی تنها است.

كاركنان لغزش های اتفاقی را به شرطي كه بر اساس توانايی رهبر باشد 

و او را در حال رشد و بالندگی ببينند، می بخشند.

 اما به كسانی كه در منش خود مرتكب لغزش می شود اعتماد نمی كنند.

اگر خود به خويشتن اعتماد نداريد، ديگران هم به شما اعتماد نخواهند كرد.

به هيچ دسته كليدی اعتماد نكنيد بلكه كليد سازی را فرا بگيريد.

به همه عشق بورز

 به تعداد كمی اعتماد كن و به هيچ كس بدی نكن

هميشه به خود اعتماد داشته باشيد. 

اگر يك بار كاری را با موفقيت انجام داده باشيد، باز هم می توانيد.

نشاط و خوشدلی، اعتماد به نفس شما را تقويت و زندگی را دلپذيرتر میسازد

 و باعث میشود كه اطرافيان شما شادی بيشتری را احساس كنند. 

خوشدلی به معنی خوش خيالی و فرار از مشكلات نيست

بلكه نشانه ی هوش و ذكاوت شما است.

رايزني كه كار اجرايي مي كند، قابل اعتماد نيست.

هیچ کس لیاقت اشک های تو را ندارد

 و کسی که چنین ارزشی دارد

 باعث اشک ریختن تو نمی شود

ترسوی حقیقی از پرواز نمی ترسد،

 بلكه آن كس كه با ترس پرواز را یاد می گیرد، ترسو است.

دوست حقیقی كسی است كه دستهای تو را بگیرد، اما قلب تو را لمس كند.

اگر برای رسیدن به آرزوهای خویش زور گویی پیشه کنیم ،

 پس از چندی کسانی را در برابرمان خواهیم دید که دیگر زورمان به آنها نمی رسد . 

از دیگران نخواهیم رخدادهای اندوهناک گذشته خویش را برایمان بازگویند .

زیباترین رنگها، كه به گونه ای اتفاقی بر روی بوم آمده باشد،

 لذت كمتری به ما می بخشد تا طرحی سیاه و سفید.

انسانها به دلیل شخصیت هایشان آن چیزی هستند كه هستند،

 اما در كردار است كه آنها به خوشبختی و یا بدبختی دست می یابند.

كار شاعر این نیست كه رخدادهای حقیقی را نقل كند،

 بلكه كار او این است كه آن چیزهایی را روایت كند كه

 بنابر احتمال یا ضرورت ممكن بود و یا می توانست رخ دهد.

بدتر از همه آن است كه كسی آگاهی كامل داشته باشد 

و اراده كند عمل را انجام دهد و سپس آن را انجام ندهد.

ما زمانی می‌توانیم ادعا كنیم كاری یا پیشه‌ای را آموخته‌ایم كه آن را انجام دهیم.

یك دوست خوب می‌تواند پادزهر پنجاه دشمن باشد.

چیزی را كه انسان برتر، خوب می‌ پندارد، به راستی خوب است.